BEKWAME “Allochtone” politici zijn een meerwaarde
Op 14 oktober gaan we met zijn allen naar de stembus om nieuwe gemeenteraden te verkiezen. Uit de gemeenteraden worden ook de nieuwe schepencolleges gevormd.
Eén van de vragen is of de gemeenteraden en de schepencolleges meer gekleurd zullen zijn dan nu het geval is. Democratie betekent immers dat de diverse bevolkingsgroepen dienen terug te vinden zijn in de politiek, zowel wat betreft vrouwen, jongeren, senioren, arbeiders, ondernemers … maar ook op vlak van etniciteit.
Uit cijfers blijkt overduidelijk dat er vandaag de dag nog een grote ondervertegenwoordiging is van lokale “allochtone” mandatarissen, zeker als we kijken naar de uitvoerende mandaten. In de 13 centrumsteden in Vlaanderen zijn slechts 7 schepenen “intercultureel” van de in totaal 113. De gemeenteraden en schepencolleges zijn dus geen afspiegeling van de lokale samenleving. Het staat echter wel vast dat allochtone politici belangrijk zijn voor de emancipatie van allochtonen. Net zoals vroeger (en nu nog steeds) met de vrouwenemancipatie.
Ik kan deze ondervertegenwoordiging alleen maar betreuren, want meer diversiteit zou een meerwaarde kunnen betekenen voor de politieke besluitvorming. Net zoals “allochtone” advocaten, journalisten, ambtenaren, dokters en bedrijfsleiders.
De “allochtone” politiekers moeten er zich wel bewust van zijn dat zij een grote verantwoordelijkheid dragen. Zij vormen mee het maatschappelijk beeld van onze gemeenschap. Het is dus zeer belangrijk dat ze zich niet laten gebruiken. Ze moeten vanuit hun inzet, gedrevenheid, dossierkennis en politieke feeling proberen door te wegen op het beleid en op die manier een positieve invloed uit te oefenen. In de politiek gaat het er voornamelijk om om de anderen te overtuigen van je inzichten. En niet enkel voor de ‘allochtone’ gemeenschap. Als politieker heb je een verantwoordelijkheid naar de ganse gemeenschap toe en niet enkel naar je eigen doelgroep.
De “allochtone” politici dienen een zelfevaluatie te maken. Wat hebben ze ervan gemaakt? Waar hebben ze doorgewogen? Hebben ze wel doorgewogen? Hebben ze hun meerwaarde bewezen? Tellen ze mee? Hebben ze initiatieven genomen? Hebben ze bruggen geslagen in hun stad of gemeente? Met welke realisaties of prestaties kunnen ze kiezers overtuigen om voor hen te stemmen? De nieuwe kandidaten in oktober dienen voor zichzelf uit te maken met welke doelstellingen ze zich aan de kiezers gaan presenteren. Dit gaat uiteraard ook over mij op. Iedere dag echter besef ik waarom ik ooit de stap naar de actieve politiek heb gezet. Iedere dag ben ik nog steeds “bezield” en gedreven bezig met mijn job. Via de politiek trachten de samenleving te verbeteren. Ik weet dat ik met een karrevracht van realisaties en prestaties mij aan de kiezers ga presenteren én dat met een gerust geweten. Het is echter aan anderen om mij te beoordelen.
Ik hou dus geen blind pleidooi voor meer “allochtone” politici. Iedereen moet op een gelijke manier kunnen starten aan een politieke carrière. Wat elkeen er dan van maakt is zijn eigen keuze, maar ik ben er van overtuigd dat hard werken en dossierkennis de beste kandidaten naar boven doen komen, ongeacht of ze “allochtoon” of “autochtoon” zijn. De ernst waarmee je je job uitoefent is nog steeds DE manier om respect en steun af te dwingen. Zelf heb ik steeds geprobeerd mijn engagement waar te maken. De politieke wereld is hard en er bestaan vooroordelen t.a.v. “allochtone” politici, maar door te volharden en te laten zien dat je het meent dwing je respect af en maakt het op den duur niet meer uit of je “autochtoon” of “allochtoon” bent. Je moet laten zien dat je er staat en dat je de gehele maatschappij wil dienen en niet enkel je doelgroep. Je moet vooral bekwaam zijn. Ik pleit dus voor meer kwantiteit EN kwaliteit!
Ik wens al wie zich maatschappelijk en dus ook via de politiek inzet heel veel succes en voldoening.
Mechelen, 30 maart 2012
Ali Salmi, Schepen van de stad Mechelen



Op het moment dat we ophouden met de woorden allochtoon en autochtoon te gebruiken zullen we pas echt van integratie kunnen spreken. Tot die tijd blijven deze benamingen het onderscheid benadrukken.
We zijn allemaal mensen, punt uit.
Michael, volledig gelijk heb je! Ikzelf huiver van al die termen ‘allochtonen’, ‘vreemdelingen’, ‘vreemden’, ‘migranten’ …
MAAR het is wel zo dat helaas niet iedereen er zo over denkt.
Voor mij zijn alle inwoners van Mechelen Mechelaars en die van Antwerpen Antwerpenaars, die van Gent Gentenaars …
Geeft Michael groot gelijk!